TEXTO “MARÍA”:
Xente no rodicio de Xosé Neira Vila.
María cada tarde
agardaba, con ilusión e esperanza, a chegada o autobús “o coche
de liña” (l.1)
pero nel nunca
chegaba o seu amado (l.10)
Tema: Cada día
María tiña a esperanza do regreso do seu amado e cada tarde ela
perdíaa.
O coche de liña,
aínda non sendo un personaxe ocupa un papel fundamental na historia.
Forma
parte tamén da
rutina da vila e conforma a ilusión de María e a súa desesperanza
diaria. O vehículo
levou alguén lonxe
de María hai moito tempo e el tería que traelo de volta.
De María destaca a
súa obsesión diaria de agardar a chegada de alguén (que non
coñecemos)
e o seu desencanto
cotiá porque non regresa. (l.7-10). A súa obstinada posición
revela un amor constante e firme que non se dobrega ante a ausencia
do namorado.
Referencias como “as
casas e polo agro” (l.2) “saía á eira” (l.4); “desde a
sebe” (l.5) sitúan as accións nun espazo rural conectado coa vila
“polo coche de liña” (l.1). É o lugar onde se agarda o regreso
de quen partiu de alí, é a esperanza, a firmeza do amor nobre.
A expresión
temporal “Arredor das sete da tarde” localiza cronoloxicamente
(l.1) a ilusión diaria,
o momento
esperanzado do día ten unha concreción no feito de chegar o autobús
“Cada tardiña”
(l.3).
Finalmente aclarase
temporalmente que María xa leva facendo esta rutina obsesiva desde
hai
moito tempo “María
xa non era a de antes” (l.9). “Tiñan pasado moitos anos”
Todas as
expresións temporais finais revélannos un amor constante, fiel á
figura do amado.
O narrador está en
3ªps., é omnisciente porque coñece “sentimentos e emocións dos
pxes”:”semellaba un aturuxo familiar co que todos estaban
afeitos”(l.23);”Para María era moito máis”(l.3);”era un
murmurio íntimo”(l.7); “tremaba o seu corazón namorado”(l.10).
Ningún comentario:
Publicar un comentario